Ergün Kurt yazdı: Alevilik, ateşten gömlek ve arınma yoludur!

Her inanç, mensubuna bir sorumluluk yükler. Ancak bazı yollar vardır ki, yalnızca inanmayı değil; yanmayı, arınmayı ve sürekli kendini sorgulamayı gerektirir. 

Alevilik işte böylesi bir yoldur.

Alevi inancına göre insan, önce kendi özünü dâra çekmelidir. 

Yani başkasını yargılamadan önce kendisiyle yüzleşmeli; nefsini, hatalarını, eksiklerini sorgulamalıdır. 

Bu yol, dışarıya karşı bir iddia değil; insanın kendi içine doğru yaptığı çetin bir yolculuktur. 

Onun için “demirden leblebi” denir Alevilik için...

Çiğnenmesi, sindirilmesi kolay değildir.

“Kılıçtan keskin, kıldan ince” diye tarif edilir, bu yol.

Çünkü adalet ister, edep ister, sabır ister...

En küçük bir haksızlıkta, en küçük bir kibirde insanın ayağı kayabilir.

Alevilik, sadece bir kimlik değil; 

bir ahlak, bir duruş ve bir yaşam biçimidir.

Bu yüzden “ateşten gömlek”tir. 

Her can bu gömleği giyemez, her can bu yüke talip olamaz.

Ulu Hünkârımız Şah Hatâî şöyle diyor:

“Erenler cemine her can giremez!
Edep ile erkan, yol olmayınca.
Her kamberim diyen, kamber olamaz!
Şahın kanberine kul olmayınca.”

Alevilik öyle ulu bir yoldur ki, 

bir akarsu gibi kendi yatağında akarken içindeki tortuları barındırmaz.

Pislikleri dışarı atar, kendini temizleyerek yoluna devam eder. 

Çünkü hakikat yolu, kirle, kinle, riyayla uzun süre yan yana duramaz. İçine karışan ne varsa ya arınır ya da o yolun dışında kalır.

Bu anlayış, bireyi önce kendisiyle hesaplaşmaya çağırır. 

Başkasının kusurunu görmek kolaydır; zor olan, kendi kusurunu kabul etmektir.

İşte, Alevi öğretisinin özü burada yatar: İnsan-ı kâmil olma çabası. 

Yani daha iyi bir insan olma, “eline, beline, diline sahip olma” gayreti.

Bugün, belki de en çok ihtiyaç duyduğumuz şey tam da budur.

Kimliğin sloganlaştırılmadığı, inancın gösterişe dönüştürülmediği; insanın önce kendini düzelttiği bir anlayış…

Çünkü gerçek arınma, başkasını değiştirmekle değil, kendini değiştirmekle başlar.

Alevilik bir iddia değil, bir imtihandır.

Bir ayrıcalık değil, bir sorumluluktur. 

Ve bu yol, ancak özünü arındırmaya cesaret edenlerin yürüyebileceği kadar incedir...

ERGÜN KURT / ANTALYA