DARAĞACINDA 3 FİDAN VE CHP’NİN SINAVI

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan…

Türkiye siyasi tarihine “Üç Fidan” olarak geçen bu üç genç, yalnızca üç insanın idamı değil; bir dönemin vicdanının darağacına çekilmesiydi.

Onlar; bağımsızlık, eşitlik, özgürlük ve anti-emperyalist bir Türkiye hayali kurdular.

Gençtiler, inançlıydılar, kararlıydılar.

Hataları, eksikleri, yöntemleri elbette tartışılabilir; fakat bir gerçek var ki, idamları hukuktan çok dönemin siyasal intikam anlayışının sonucuydu.

Bu idam kararları yalnızca mahkeme salonlarında alınmadı.

Son söz TBMM’de söylendi. Meclis’te yapılan oylamada sağ partilerin büyük çoğunluğu idamlara “evet” dedi.

Fakat asıl sorgulanması gerekenlerden biri de CHP’nin o günkü tutumudur.

Çünkü CHP içinde de idamlara onay verenler oldu.

Bir kısmı oylamaya katılmadı. Bir kısmı ise karşı çıktı.

Bugün kendisini solcu, devrimci, halkçı, demokrat olarak tanımlayanların bu tarihi gerçekliği görmezden gelmesi mümkün değildir.

Soru şudur:

O gün CHP içinde bu idamlara “evet” diyen milletvekilleri nasıl unutuldu?

Bugün CHP’de siyaset yapan solcular, devrimciler, demokratlar, Aleviler, emekçiler bu tarihi yüzleşmeyi hiç sorguladı mı?

Denizlerin darağacına giden yolunda yalnızca sağ siyaset yoktu; susanlar, çekimser kalanlar, oylamaya katılmayanlar ve “evet” diyenler de vardı.

Tarih yalnızca alkışlanacak miraslardan ibaret değildir.

Tarih, aynı zamanda yüzleşilmesi gereken acı sayfalardır.

Bugün CHP, demokrasi, hukuk, özgürlük ve adalet diyorsa; geçmişindeki bu ağır sınavla da yüzleşmek zorundadır.

Çünkü yüzleşilmeyen tarih, geleceğin vicdanını yaralar.

Üç Fidan darağacında can verdi; ama fikirleri, cesaretleri ve gençlikleri bu ülkenin hafızasında yaşamaya devam ediyor.

Asıl mesele şudur:

Darağacına gönderilen üç gençten değil, o darağacına giden yola taş döşeyen siyasetten hesap sormaktır.

Ve bu hesap, yalnızca geçmişe değil; bugünün siyasetçilerine de sorulmalıdır.

Çünkü Denizler ölmedi.

Ama onları asan zihniyetle yüzleşmeyen siyaset hâlâ eksiktir.