DÜNYA GEÇİCİ, İYİLİK KALICIDIR!

Felaketlerin sessizce hatırlattığı hakikat şudur: Dünya geçici, iyilik kalıcıdır…

Nepal’de sel felaketi, Panama’da deprem, şimdi de Şili’nin Santiago kentinde sel haberleri…

Felaketlerin ardı arkası kesilmezken insan bir kez daha düşünmeli: Biz bu dünyaya ne kadar bağlandık, asıl hazırlığımız neye?

Dünya, üzerinde sonsuza dek kalacağımız bir yurt değil; ruhumuzun tekâmül edeceği, iyiliği öğreneceği ve hakikati arayacağı geçici bir duraktır.

Hiçbir makam, hiçbir servet, hiçbir dünyevi güç insana sonsuzluk vaat edemez.

Biriktirdiklerimiz değil, geride bıraktığımız iyilikler; sahip olduklarımız değil, dokunduğumuz hayatlar anlam taşır.

Belki de her felaket, insana dünyanın kırılganlığını ve hayatın emanet olduğunu hatırlatmalıdır.

Bu olayları ilahi bir ceza olarak yorumlamak yerine, merhametimizi büyütmek, tedbirimizi artırmak ve birbirimize daha sıkı sarılmak için bir vesile kılmalıyız.

Tekâmül, yalnızca bilgi edinmek değil; her gün daha merhametli, daha adil, daha bilinçli ve daha faydalı bir insan olmaktır.

Öfkemizi anlayışa, bencilliğimizi paylaşmaya, kibirimizi tevazuya dönüştürebilmektir.

Öyleyse dünyayı sevelim ama ona esir olmayalım.

Malı mülkü amaç değil, hayra vesile bilelim.

Bir yetimin başını okşayalım, bir mazlumun sesini duyalım, bir canlının hayatını koruyalım, kimse görmese de iyilik yapalım.

Çünkü ölümün hatırlattığı en derin hakikat şudur: Ömrümüzün ne kadar süreceğini bilemeyiz; fakat onu neyle dolduracağımıza bugün karar verebiliriz.

Dünya geçici, hayat emanet, iyilik bir seçim ve tekâmül bir yolculuktur.

Bu yolculuğu daha güzel bir insan olarak tamamlayabilmek duasıyla…