"DİRENECEĞİM"

Direneceğim…
Hayat bazen insanı hiç beklemediği yerden sınar. Kimi zaman dost bildiklerinle, kimi zaman haksızlıklarla, kimi zaman da bedeninle…
Şimdi benim önümde başka bir mücadele daha var: Hastalığımla mücadele.
Belki yorulacağım. Belki bazı günler gücüm azalacak. Belki geceleri kendi kendime düşünürken içimden nice fırtınalar geçecek. Ama ne olursa olsun, umudumu kaybetmeyeceğim.
Çünkü ben bugüne kadar hayatın karşıma çıkardığı nice zorluklara boyun eğmedim.
Şimdi de eğilmeyeceğim.
Bu hastalık beni korkutabilir, bedenimi yorabilir; ama irademi, inancımı ve yaşama sevincimi teslim alamaz.
Benim daha yapacak işlerim var.
Daha tamamlanmasını görmek istediğim hayallerim var. Daha hizmet edeceğim canlar, tutacağım eller, paylaşacağım lokmalar, söyleyeceğim sözler var.
Ve en önemlisi, yıllardır emek verdiğimiz İmam Rızâ Cemevi’nin kapılarının açıldığını, o meydanda canların bir araya geldiğini görmek istiyorum.
Belki de insan böyle zamanlarda hayatın gerçek kıymetini daha iyi anlıyor.
Bir selamın, bir dost elinin, samimi bir duanın, “geçmiş olsun” diyen içten bir sesin ne kadar değerli olduğunu görüyor.
Kim yanındaymış, kim gönülden dua ediyormuş, kim yalnızca güzel günlerin dostuymuş; insan bunu da böyle zamanlarda öğreniyor.
Ama kimseye kırgınlık taşımak istemiyorum.
Çünkü bugün benim ihtiyacım öfke değil, umut.
Ben Hakk’a inanıyorum.
Lokmaya, duaya, dostluğa ve sevgiye inanıyorum.
Hacı Bektaş-ı Veli’nin insan sevgisinden, Pir Sultan’ın direncinden, Kerbelâ’da zulmün karşısında eğilmeyenlerin inancından aldığım güçle söylüyorum:
Ben bu hastalığa teslim olmayacağım.
Doktorlarım tedavimi yapacak, sevenlerim dualarını edecek, ben de bütün gücümle mücadele edeceğim.
Bazen gözlerim dolabilir.
Bazen yorulabilirim.
Bazen sessizleşebilirim.
Ama bu, vazgeçtiğim anlamına gelmez.
Çünkü insanın bedeni yorulsa da umudu ayakta kaldığı sürece mücadelesi devam eder.
Ben daha yolun sonuna gelmedim.
Daha söyleyecek sözüm var.
Daha yapacak hizmetim var.
Daha sevecek, sarılacak, paylaşacak günlerim var.
Ve Rabbim, Hakk, Pirlerimiz izin verdiği sürece bu mücadeleyi sonuna kadar sürdüreceğim.
Hastalığıma karşı direneceğim.
Umutsuzluğa karşı direneceğim.
Korkuya karşı direneceğim.
Hayata daha sıkı sarılarak direneceğim.
Çünkü benim için direnmek sadece mücadele etmek değildir.
Direnmek; umuda tutunmaktır.
Direnmek; yarına inanmaktır.
Direnmek; “Ben daha buradayım” diyebilmektir.
Ve ben bugün bütün kalbimle söylüyorum:
BEN DAHA BURADAYIM.
DİRENECEĞİM, MÜCADELE EDECEĞİM VE UMUDUMU ASLA KAYBETMEYECEĞİM.