MUAVİYE KİMDİR?

Ehl-i Sünnet’in büyük fıkıh âlimlerinden olan Hasan b. Ferhan şöyle der:

Ben, “Peygamber’i sevdiklerini iddia eden bazı insanların, ömürlerini Resulullah’a, Ehl-i Beytine ve sahabesine karşı savaşmakla geçiren kişileri övmelerine hayret ediyorum!”

Muaviye, bi’setten beş yıl önce doğdu. Küçüklüğünden itibaren Peygamber’e karşı bir nefretle büyüdü.

Babası Ebu Sufyan bin Harb, annesi ise Hind bint Utbe’dir (Hz. Hamza’nın ciğerini çiğnediği rivayet edilen kişi).

Halası ise, Kur’an’da “odun taşıyan kadın” diye anılan kişidir.

Mekke döneminin başlarında Muaviye, Kureyş’in Peygamber’e eziyet etmek için kullandığı gençlerden biriydi. Mekke döneminin geri kalanında da bu gençlerle birlikteydi.

Sonra babasıyla birlikte Peygamber’e karşı yapılan savaşlara katıldı.

Bedir’de kardeşi Hanzala öldürüldü (onu Ali öldürdü), dedeleri Utbe ve Şeybe ile dayısı Velid de öldürüldü.

Mekke’nin fethi günü ise, nifak üzere Müslüman oldu.

Huneyn Gazvesi’ne münafık olarak katıldı. Babasıyla birlikte bir tepeye çekilip “Bugün sihir bozuldu” dediği aktarılır.

Huneyn günü babasıyla birlikte Müslüman bir yaşlı kadının devesini çaldıkları, kadının Peygamber’e şikâyette bulunduğu, onların inkâr edip yemin ettikleri, vahyin deveyi sakladıkları yeri bildirdiği, Peygamber’in onları azarlayıp deveyi geri verdiği ve gönüllerini İslam’a ısındırmak için muamelede bulunduğu iddia edilir.

Tebük’te de bulunduğu, babasıyla birlikte Tebük geçidinde Peygamber’e suikast girişiminde bulunduğu, Allah’ın Peygamber’i koruduğu ileri sürülür.

Bu olayın Kur’an’daki “Başaramadıkları bir şeye yeltendiler” ayetiyle ilgili olduğu söylenir.

On dört kişi oldukları, Peygamber’in onları lanetlediği, aralarında Ebu Sufyan ve oğulları Muaviye ile Utbe’nin de bulunduğu iddia edilir.

Osman döneminde mal biriktirme, salihlere baskı ve faizle uğraşmakla suçlanır.

Ali döneminde Sıffin’de 25 Bedir ehlinin ve yaklaşık 200 Rıdvan Biatı sahibinin öldürülmesine sebep olduğu belirtilir.

Kendi hilafeti döneminde minberlerde Ali’ye lanet okuttuğu, Ensar’a baskı yaptığı, Hz. Hamza’nın kabrini açtırdığı, dedesi Utbe’yi öldüren Hamza’nın ayağına vurulmasını emrettiği ve ayağından kan çıktığı iddia edilir.

Peygamber’in minberini iki kez yıkmak istediği, göğün karardığı için vazgeçtiği; Peygamber’in annesinin kabrini açmak için Ebva’ya gittiği, Allah’ın onu felçle cezalandırdığı iddia edilir.

Sonunda Peygamber’in “Muaviye benim milletim üzere ölmeyecek” hadisinin onda gerçekleştiği, hadisin sahih olduğu ve Ümmü’l-Kura Üniversitesi tarafından sahih kabul edildiği ileri sürülür.

Ayrıca “Debile hadisi”nin de onda gerçekleştiği, sırtında çıkan büyük bir yara ile bir yıl azap çektiği; Sahih Müslim’de geçen Ammar hadisiyle bağlantı kurulur.

Hastalığı uzayınca bir doktorun ona haç takmasını ve Muhammed’in dininden beri olduğunu ilan etmesini tavsiye ettiği, onun da bunu yaptığı ve öldüğü iddia edilir.

“İşte, Muaviye budur. Onu övmekle dünyayı doldurdunuz. Ona ‘Müminlerin dayısı’ dediniz. Oysa sahih hadiste ‘Muaviye benim milletim üzere ölmeyecek’ buyrulmuştur ve bu tek başına kınama için yeterlidir.”

(Ehli Sünnetin büyük fıkıh âlimlerinden biri olan Suudlu Hasan bin Farhan el-Maliki' den nakledilmiştir!)