ALEVİ OZANLARIN EHLİBEYT SEVGİSİ NEREDEN GELİYOR?

Alevi İslam yorumu Tanrı sevgisi, Peygamber sevgisi ve Ehlibeyt sevgisine dayanır. Bu anlayış, Alevi ozanların deyişlerinde, şiirlerinde, duvazlarında ve mersiyelerinde sıkça görülür.

 Ehlibeyt sevgisi ile ilgili deyişlerde Hz. Ali daha önde gelir. Bu şiirlerde, Hz. Ali’nin yiğitliği, bilgeliği, ahlak ve adalet anlayışı üzerinde durulduğu görülür.

Ozanların bu tutumu aslında Kur’an’ı Kerim’deki ayetlerle de uyumludur. Zira Kur’an’ı Kerim’de, ahlak, adalet ve liyakat ile ilgili ayetler önemli yer tutar.  Ozanlar da bu ayetleri halkın anlayacağı bir dille topluma sunarak, aslında Kuran’ın özetini yapmaktadırlar. Deyiş, duvaz ve mersiyelerin halk tarafından sevilmesinin nedeni de buradan gelmektedir.  

Alevi toplumunda ulu ozanlar içinde yer alan, Yunus Emre, Nesimi, Pir Sultan Abdal ve Şah Hatay’inin  şiirlerini verdiğimizde bunu daha iyi anlayabiliriz.

Bu şiirleri verdiğimizde aynı zamanda Alevi İslam anlayışında Hz. Ali ve dolayısıyla Ehlibeyt’i dışlamak isteyenlere de cevap vermiş olacağız. Zira Alevi İslam anlayışında Hz. Ali sevgisi,  yani Ehlibeyt sevgisi çıkarıldığında geride bir şey kalmaz. Çünkü; Alevi İslam anlayışının kolonları bunun üzerine kurulmuştur. Siz kolonları yıktığınız da bina çöker. Ali’siz Aleviler de bunu bildikleri için, Hz. Ali’yi Alevilik’ten dışlamak istemektedirler.

Ancak bütün çabalarına ve propagandalarına rağmen Hz. Ali’yi Alevilerden koparamadılar. Aslında kendileri de kopamazlar. Zira, Ali’siz Aleviliği savunanlar düzenledikleri etkinliklerde Şah Hatayi’nin, Pir Sultan Abdal’ın deyiş ve duvazlarını söylemeye devam ediyorlar. Oysa, bu ozanların şiirleri esas olarak, Kur’an’ı Kerim’e, Ehlibeyt sevgisine, Alevi İslam anlayışında önemli yer tutan mitolojik bilgilere, Hz. Ali’nin yiğitliğine, cömertliğine, ahlakına ve adalet anlayışına dayanmaktadır.

Bu şiirlerin diğer bir kaynağı ise, Ehlibeyt mensuplarına uygulanan baskı, zulüm ve katliamlardır. Ozanlar, şiirlerindeki ilhamlarını buralardan almaktadırlar. Ali’siz Aleviler bu nedenle başarılı olamazlar. Zira, Hz. Ali’yi ve Ehlibeyt sevgisini Alevi İslam anlayışında çıkardıklarında yerine koyacakları bir şeyleri yoktur. Luvilikle, ışıkçılıkla yeni bir inanç inşa edilemez. Çabaları bize göre beyhudedir.

Yukarıdaki görüşümüzü desteklemek amacıyla ulu ozanlarımızın Tanrı sevgisi, Peygamber sevgisi ve Ehlibeyt sevgisi ile ilgili şiirlerinden örnekler verdiğimizde konumuz daha iyi anlaşılacaktır.

Ozanlarımızın şiirlerinde seçtiğimiz örnek mısralar şunlar:

YUNUS EMRE’DEN TANRI SEVGİSİ

Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dün-ü günü
Bana seni gerek seni

YUNUS EMRE’DEN PEYGAMBER SEVGİSİ

Canım kurban olsun senin yoluna,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed,
Şefâat eyle bu kemter kuluna,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

YUNUS EMRE’’DEN İNSAN SEVGİSİ

Bir kez gönül yıktın ise,
Bu kıldığın namaz değil.
Yetmiş iki millet dahi,
Elin yüzün yumaz değil.

Bir gönül yaptın ise,
Er eteğin tuttun ise,
Bir kez hayır ettin ise,
Binde bir ise az değil.

ŞAH HATAYİ’DEN TANRI SEVGİSİ

Evvel ol Allah’ın adı söylenir
Cümle ibadetin başıdır tevhid
Pirim Şeyh Safi’den bize kalmıştır
Sofi kardeşlerin kanıdır tevhîd

ŞAH HATAYİ’DEN PEYGAMBER SEVGİSİ

Şu aleme bir nur doğdu
Muhammed’in doğduğu gece
Yeşil kandilden nur indi
Muhammed’in doğduğu gece

ŞAH HATAYİ’NİN EHLİBEYT SEVGİSİ

Bugün matem günü geldi
Ah Hüseyin, vah Hüseyin
Senin derdin bağrım deldi
Ah Hüseyin, vah Hüseyin

PİR SULTAN ABDAL’DAN EHLİBEYT SEVGİSİ

Alemlerin serverisin
Ah Hüseyin, vah Hüseyin
Şehitlerin serdarısın
Ah Hüseyin, vah Hüseyin

HZ. ALİ SEVGİSİ

Muhammet Ali'nin kurduğu yoldur
Ak üstünde kara seçebilirsen
Gönülden itikat söyleyen dildir
Ali'nin sırrına erebilirsen

NESİMİ’DEN PEYGAMBER SEVGİSİ 

Gel benim fahr-i cihanım, kıblegahım Mustafa
Cihanın umudu sensin, Padişahım Mustafa

Halil’in kuyuna vardım, hacılar bayram eder
Arafat’ta kurban kestim işte canım Mustafa

Ozanlarımızın yukarıdaki beyitlerinden de görüleceği gibi, Alevi İslam inancında Tanrı, Peygamber, Ehlibeyt ve insan sevgisi o kadar güçlüdür ki, bunu kimse söküp atamaz. O nedenle, gerek Aleviliği İslam dışı görenler gerek Alevilikten Hz. Ali ve Ehlibeyt’i çıkarmak isteyenler bunu başaramayacaklardır. Çünkü; bu inanç Alevilerin genlerine işlemiştir.