ALEVİ İNANCI SİYASETİN ÜSTÜNDEDİR!

Anadolu’nun bin yıllık inanç ve kültür mirası içinde Alevilik yalnızca bir inanç sistemi değil; aynı zamanda bir ahlakın, bir vicdanın ve insan merkezli bir yaşam felsefesinin adıdır. Bu nedenle Alevi inancı ve kültürü hiçbir zaman siyasetin arka bahçesi olmamış, olmamalıdır. Alevilik; günübirlik siyasi hesapların, oy devşirme çabalarının ve dar politik çıkarların çok ötesinde, kökleri tarihimizin derinliklerine uzanan kadim bir yolun adıdır.

Yüzyıllardır bu inanca mensup canlarımız, inançlarından dolayı yok sayılmış, ötekileştirilmiş, baskılara maruz kalmış ve kimi zaman büyük acılarla sınanmıştır. Ancak bütün bu zorluklara rağmen Aleviler hiçbir zaman zalime boyun eğmemiş, haksızlığa rıza göstermemiştir. Çünkü Alevi yolu; hakka bağlılığın, adaletin, ilmin ve insan sevgisinin yoludur.

Alevilik; karanlığa karşı aydınlığı, cehalete karşı ilmi ve zulme karşı adaleti savunan bir öğretidir. Bu nedenle Alevi toplumu tarih boyunca ilimden, bilimden ve çağdaşlıktan vazgeçmemiştir. Devletine zaman zaman sitem etmiş, gönül koymuş olabilir; ancak hiçbir zaman devletine düşman olmamıştır. Çünkü Aleviler bu ülkenin asli unsurlarından biridir; bu toprakların kültüründe, emeğinde ve vicdanında Alevilerin büyük katkısı vardır.

Alevi toplumunun talebi hiçbir zaman ayrıcalık olmamıştır. Talep edilen yalnızca eşit yurttaşlık hakkıdır. İnançlarının tanınması, saygı görmesi ve anayasal güvence altında olmasıdır. Bu noktada en önemli meselelerden biri de cemevlerinin statüsüdür.

Cemevleri Aleviler için yalnızca bir yapı ya da toplantı yeri değildir. Cemevleri; cem ibadetinin yürütüldüğü, lokmanın paylaşıldığı, rızalık kültürünün yaşatıldığı, gençlerin inanç ve kültür eğitimi aldığı kutsal mekânlardır. Aynı zamanda toplumsal dayanışmanın, paylaşmanın ve kardeşliğin merkezidir.

Bu nedenle Alevi toplumunun en temel taleplerinden biri cemevlerinin resmî ibadethane statüsüne kavuşmasıdır.

Devletin görevi, vatandaşlarının inançları arasında ayrım yapmak değil; hepsine eşit mesafede durmaktır. Nasıl ki camiler, kiliseler ve havralar devlet tarafından tanınıyor ve destekleniyorsa, cemevleri de aynı şekilde tanınmalı ve desteklenmelidir.

Özellikle yeni yapılacak cemevlerinin inşasında devletin,kurumlarının ve belediyelerin destek vermesi, eşit yurttaşlık ilkesinin ve anayasal hakların doğal bir gereğidir. Çünkü bu talep bir ayrıcalık değil; inanç özgürlüğünün ve demokratik hukuk devletinin bir sonucudur.

Devlet kurumlarının ve yerel yönetimlerin cemevlerinin yapımına katkı sağlaması; yer tahsisi, proje desteği ve gerekli kolaylıkları sunması toplumsal barışa da büyük katkı sağlayacaktır. Bu yaklaşım, Türkiye’nin çok kültürlü ve çok inançlı yapısına yakışan adil ve kapsayıcı bir anlayışın göstergesi olacaktır.

Unutulmamalıdır ki Aleviler bu ülkenin ayrılmaz bir parçasıdır. Aleviler devletten yalnızca hakkını istemiştir; adalet istemiştir, eşitlik istemiştir ve inançlarına saygı gösterilmesini talep etmiştir. Bu da her vatandaş gibi onların en doğal ve en meşru hakkıdır.

Bugün yapılması gereken şey Aleviliği siyasetin dar kalıpları içinde tartışmak değil; onu Anadolu’nun kadim bir inancı ve kültürü olarak görmek ve hak ettiği saygıyı göstermektir. Çünkü Alevilik hiçbir siyasi hesabın malzemesi değildir.

Alevilik;
insanı merkeze alan bir inançtır,
adaleti savunan bir duruştur,
kardeşliği büyüten bir kültürdür.

Ve herkes bilmelidir ki:

Alevi inancı da, Alevi kültürü de siyasetin çok üstündedir.